Alaskan Thunder Fuck – Kweekdagboek per Week & Strain Review

Alaskan Thunder Fuck is niet zo’n soort die je zomaar toevallig kweekt.

Dit is een naam met gewicht. Een echte old-school legende. Rangaku wilde deze soort al 15 jaar kweken, en deze run had daardoor ook wat extra betekenis.

Zijn vrouw ziet Alaskan Thunder Fuck als haar favoriete smoke aller tijden, dus dit WeedSeedsExpress-zaadje had vanaf dag één iets te bewijzen.

Geen druk dus.

Dit was niet zomaar nog een zaadje in de tent. Dit was een langverwachte run met een echte old-school naam erachter, en de vraag was simpel: kon Alaskan Thunder Fuck de legende nog steeds waarmaken?

Kweekopstelling

Kweekdagboek

Week 0-1: Langzame start, sterke signalen

Rangaku begon deze kweek met echte opwinding. Dit was niet zomaar nog een zaadje in de tent. Het was een soort die hij al jaren wilde kweken, en het doel in het begin was simpel: de luchtvochtigheid hoog houden, haar laten wortelen en niet te veel aan haar rommelen.

In week 1 kwam ze langzaam op gang, maar ze zag er gezond en sterk uit. Geen paniek. Geen overdreven correcties. Gewoon geduld.

En dat is meestal precies de juiste aanpak. Sommige planten sprinten vroeg weg en zakken later wat in. Andere zitten daar eerst een week lang alsof ze over het leven nadenken, en worden daarna de ster van de ruimte. Deze gaf al vroeg dat tweede gevoel af.

Week 2-3: Dikke bladeren en eerste training

In week 2 was ze goed gesetteld. Rangaku beschreef haar als een “phat little thing” met sterke groei en veel vitaliteit. Ze bereikte 10 cm, stond onder 18 uur licht en kreeg 1 L water met een pH van 6,0.

Week 3 bracht de eerste echte ingreep. Ze werd getopt, getrimd en overgezet naar haar definitieve 27 L pot. De hoogte verdubbelde naar 20 cm, en de kweker bleef hetzelfde punt benoemen: die belachelijk dikke bladeren.

Dat was de eerste echte karaktertrek van deze kweek. Grote, grove bladstructuur. Een sterk vroeg frame. Een plant die eruitzag alsof ze zich klaarmaakte om flink wat gewicht te gaan dragen.

Week 4-5: Structuur opbouwen en de start van LST

Week 4 verliep stabiel. Ze bleef op 20 cm, maar zag er gezond, stevig en mooi gevormd uit. Rangaku plande nog twee weken groei voor de flip, terwijl ontbladeren al hielp om alles netjes en overzichtelijk te houden.

Toen kwam week 5, en ze ging bewegen.

De plant sprong naar 35 cm, verdubbelde in formaat en werd ontbladerd, naar beneden gebonden en gespoeld. LST was nu volledig in gebruik, waarbij de kweker haar openlegde voordat de bloei begon.

De watergift steeg naar 4 L, en de 27 L pot gaf de wortels genoeg ruimte om door te drukken.

Dit was de week waarin de structuur werd neergezet. Niet flitsend, maar wel belangrijk. Als het frame hier goed zit, wordt de bloei een stuk makkelijker.

Week 6-7: Skunk komt door en de bloei begint

In week 6 zag Alaskan Thunder Fuck er sterk uit. Rangaku gaf haar nog wat extra ontbladering en LST voor de flip. Ze had enorme bladeren, een sterke bouw en rook al skunky.

Dat is altijd een goed teken.

Week 7 bracht de overstap naar 12/12. Slechts vier dagen na het aanpassen van het lichtschema merkte de kweker al een flinke groeispurt op.

De hoogte klom naar 45 cm, en hetzelfde plan bleef staan: ontbladeren, naar beneden binden, goed voeden en haar laten gaan.

De overgang naar bloei zag er schoon uit. Geen drama, geen stilstand, geen gesputter. Gewoon groei.

Week 8-9: Vroege bloei en skunky momentum

Week 8 en 9 waren het moment waarop de bloeirun echt begon te landen.

In week 8 bereikte ze 55 cm en was ze gezond, sterk en droeg ze al een fijne skunky geur. Rangaku bleef ontbladeren terwijl ze dieper de bloei in ging.

Week 9 bracht meer van hetzelfde, maar met betere signalen. Ontbladeren. Naar beneden binden. Herhalen. De plant liet al mooie bloei zien en werd omschreven als een klein skunky ding.

Dit is het deel van de kweek waarin ze begon te lijken op haar naam. Geen zacht, beleefd aroma. Geen verlegen bloemzetting. Gewoon klassieke skunk die doorkwam, terwijl de budsites begonnen te laten zien dat ze serieus waren.

Week 10-11: Buds bouwen op, geur wordt sterk

Week 10 was een echte omslag. De hoogte bereikte 70 cm, en de plant begon mooi in de buds te schieten. Rangaku noemde haar al behoorlijk skunky en sticky, met meer spreiden en ontbladeren op de planning.

In week 11 werd de geur officieel als sterk genoteerd. De buds werden vet, kleverig en compact, met een uniek aroma dat steeds duidelijker naar voren kwam. Rangaku benoemde ook dat de luchtcirculatie goed moest blijven vanwege die dichtheid.

Goede beslissing.

Dichte toppen zijn geweldig, totdat ze een vochtprobleem worden. Deze plant stapelde hard, dus luchtcirculatie was geen luxe. Het was verzekering.

Week 12-13: Sticky, vet en de ruimte volledig aan het vullen met geur

Week 12 liet een plant zien die volledig in de bloei zat. Nog steeds gezond. Nog steeds sticky. Nog steeds aan het aandikken. De geur was inmiddels duidelijk en sterk, en de kweker bleef haar voeden terwijl de bloemen verder opbouwden.

In week 13 zag ze er prachtig uit en vulde ze de ruimte echt met geur. De fade was begonnen, en Rangaku dacht al dat ze misschien nog een paar weken nodig had.

Dit was het punt waarop de run duidelijk begon uit te betalen. Het frame stond, de bloemen waren compact, en het aroma had de overhand genomen. Een luide, kleverige, old-school finish kwam eraan.

Week 14-16: Troebele trichomen, donkere periode en oogst

Week 14 bracht troebele trichomen en iets meer fade. Rangaku schatte dat ze nog ongeveer twee weken nodig had tot de finish.

In week 15 was ze klaar. Het plan was een donkere periode van 48 uur met de luchtontvochtiger aan, voordat er geknipt en geoogst werd. Bij bloemen die zo compact zijn, doet die opmerking over de luchtontvochtiger ertoe.

Het laatste wat je wilt, is een geweldige plant kweken en dan vlak voor de oogst slordig worden.

Week 16 was haktijd. De plant werd getrimd en op het droogrek gelegd. Het trimmen duurde zes uur, maar Rangaku zei dat het niet moeilijk was. De bloemen waren compact, sticky en roken fenomenaal.

De totale kweektijd was 107 dagen, met een 10/10 beoordeling en een geschatte oogst van 12 oz.

Gedetailleerde observaties en reflecties van de kweker

Deze plant had volgens het dagboek drie duidelijke eigenschappen.

Ten eerste waren de bladeren enorm. Rangaku bleef daar al vroeg op terugkomen, en het bepaalde de hele kweek. Grote bladeren zijn geweldig voor de motor van de plant, maar indoor moet je ze ook managen. Ontbladeren was hier de juiste zet.

Ten tweede kwam de geur vroeg en bleef die sterker worden. Skunky in de groei, sterker in de bloei, en uiteindelijk echt luid richting het einde. Dat is precies wat je wilt van een soort als Alaskan Thunder Fuck.

Ten derde was de bloemdichtheid serieus. Halverwege de bloei dacht Rangaku al aan luchtcirculatie. Tegen de oogst waren de buds compact, sticky en zwaar genoeg om zes uur trimwerk helemaal de moeite waard te maken.

Dit was geen moeilijke kweek, maar ook geen luie. Ze beloonde aandacht.

Uitdagingen en oplossingen

De grootste uitdaging in het begin was geduld. Ze startte wat langzaam, maar Rangaku reageerde niet overdreven. De omstandigheden bleven stabiel, de luchtvochtigheid bleef hoog, en de plant kreeg tijd om zich te vestigen voordat er zwaardere ingrepen werden gedaan.

Dat geduld betaalde zich uit zodra ze in week 2 en week 3 echt begon door te drukken.

De volgende uitdaging was de bladmassa. Alaskan Thunder Fuck kwam met grote, dikke bladeren en een stevige structuur, wat betekende dat het bladerdek regelmatig aandacht nodig had.

Rangaku pakte dit aan met consequente ontbladering vanaf week 3, waardoor de plant werd geopend en het licht door het frame kon blijven bewegen.

Ook canopy control werd belangrijker zodra de plant in de groei harder begon te gaan.

LST werd in week 5 geïntroduceerd en bleef tijdens de bloei in gebruik, waardoor de plant werd uitgespreid in plaats van uit te groeien tot één compacte, beschaduwde massa. Bij een cultivar met zoveel blad was dat de juiste keuze.

De laatste uitdaging was dichtheid. Halverwege de bloei werden de buds vet, sticky en strak, wat betekende dat de luchtcirculatie goed moest blijven.

Rangaku noteerde dit direct en gebruikte later een luchtontvochtiger tijdens de geplande donkere periode van 48 uur voor de oogst. Dat is precies het soort detail dat voorkomt dat een sterke finish vlak voor de eindstreep in een probleem verandert.

Eindresultaat en Strain Review

Dit was een serieus resultaat.

Alaskan Thunder Fuck Feminized van WeedSeedsExpress eindigde als een sterke, skunky, sticky indoorplant met compacte bloemen en een kwekersbeoordeling van 10/10.

Ze ging zonder grote genoteerde problemen om met toppen, LST, ontbladeren, verpotten en de flip.

De oogst werd geschat op ongeveer 12 oz, waarbij de kweker de bloemen omschreef als compact, sticky en fenomenaal geurend.

Er werd geen definitief drooggewicht of smoke report vermeld, dus we gaan er ook niets bij verzinnen. Maar alleen op basis van de kweeknotities heeft deze plant duidelijk geleverd.

En eerlijk gezegd deed ze precies wat een klassieker hoort te doen.

Ze startte langzaam, bouwde dik op, strekte netjes, stapelde compacte toppen en finishte luid. Voor Rangaku was dit een langverwachte kweek met een sentimenteel randje, en WeedSeedsExpress leverde de goods.

Old-school naam. Grote skunk. Compacte bloemen. Goede tijden in het vooruitzicht.

Klaar om dit soort resultaten te behalen? Koop hier Alaskan Thunder Fuck Seeds.